വാവേ…വാവേ… വീരാൻകുട്ടി — Ministhy S Nair

Introduction : Babies and toddlers are usually called by the common endearment ‘Vava’ in Malayalam. When we rock them to sleep in cloth- cradles too, the mothers croon, ‘vavavo…vavavo..’ This poem looks at the world of birds through the eyes of a toddler: full of beauty, oneness and compassion. It is the very heart of […]

വാവേ…വാവേ… വീരാൻകുട്ടി — Ministhy S Nair

അപൂർണ നിമിഷങ്ങൾ

ഇന്ന് ഈ നിമിഷം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ഒന്ന് തിരിച്ചു പോകാനാണ്. കഴിഞ്ഞു പോയതിലേക്ക് കഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് വ്യർത്ഥമായി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മറന്നു വച്ച സമ്മാനപ്പൊതി തിരികെയെടുക്കാനല്ല, തള്ളി പറഞ്ഞവനോട് കണക്കു തീർക്കാനുമല്ല സ്നേഹിക്കാൻ എന്തിനോ വേണ്ടിയുള്ള ഓട്ടത്തിനിടയിൽ ഞാൻ മറന്ന ആ നല്ല വാക്കുകൾ, നല്ല നിമിഷങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാൻ അതിനു വേണ്ടി മാത്രം എനിക്കു ഒരു നിമിഷം തിരികെ വേണം. ഇല്ല……. തിരിച്ചറിവിന്റെ അവസാന നിമിഷവും കഴിഞ്ഞു ഉറ്റവരും ഉടയവരും എന്നെ മണ്ണിലേക്കിടാൻ ഇനി ഏറിയാൽ ഒരു 10മിനിറ്റ്. എനിക്കു പറയാനുള്ളത് ഇത്ര മാത്രമാണ് എനിക്കു സാധിക്കാതെ പോയത്, “spread love like a virus”. ഇല്ല ഇനി കാത്തിരിക്കാൻ സമയമില്ല അതാ ആ നിൽക്കുന്ന തോമസും ലീലാമ്മയും മൊഹമ്മദ്‌ കുട്ടിയുമെല്ലാം എന്നിലേക്ക്‌ തന്നെ വരുന്ന ഒരു ദിവസമുണ്ട് അന്ന് നിങ്ങൾ ഖേദിക്കരുത്…. പറയാൻ മറന്ന, പങ്കുവയ്ക്കാൻ മടിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ സുവിശേഷം സൂക്തങ്ങൾ പോലെ അവരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഓതി കൊടുക്കുക

“…… ജീവൻ തിരികെ ചോദിക്കുമീ നിമിഷമോർക്കുന്നു പറയാൻ മറന്ന

വാക്കിന്റെ പൂർണത പറയാതെ പോയാൽ

നിമിഷത്തിലേയപൂർണത “

ആരാണ് “അവർ “

നിങ്ങൾക്കറിയാമോ അവളെ കൊന്നു കളഞ്ഞതാണ് ☠️☠️👹

അവര്ക് എന്നെ മതിയായിരുന്നു

എന്നെ മാത്രം 🙋‍♂️🙋‍♂️

അവളൊരു വിഡ്ഢി, പ്രാന്തി

എന്നവർ പറഞ്ഞു

ശെരിയാണ് സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കുന്നവൾ !

അവർക്ക് എന്നെ മതിയായിരുന്നു ………

ചിരിക്കുക ചിന്തിക്കാതിരിക്കുക…. 🤔🤔

കേൾക്കുക ചോദിക്കാതിരിക്കുക… !🤫🤫

കണ്ണാടിയിൽ അവളെ

🙄കാണുമ്പോളെനിക്കു പുച്ഛം

എന്നിട്ടും അവളുടെ ശരീരമെന്റെ ശരീരമല്ലോ

😵അവൾക്കു പ്രാന്താണ്😵

ചിന്തിക്കുന്നവൾ ചോദിക്കുന്നവൾ

നിങ്ങൾക്കറിയാമോ

ആരാണ് ഈ “അവർ “? 🧐🧐🧐🧐

വായനക്കാരാ, നിങ്ങളാണോ

😳അവളെ കൊന്ന “അവർ” ????????

സൂര്യകാന്തി

സുര്യനെ പ്രണയിച്ച സൂര്യകാന്തി

നിന്നോടാണെനിക്ക് പ്രണയം

സ്വന്തമല്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും സ്വപ്നമെ

ന്നറിഞ്ഞിട്ടും മറന്നില്ല നിൻ പ്രണയം നീ

നോവിച്ചിട്ടും നേർത്തതാകീട്ടും

മറന്നില്ല നീ നിൻ പ്രണയം,

സത്യം കണ്ടത് നിന്നിലാണ്.

നിൻ മനസിനെ പ്രണയിക്കാൻ മോഹിച്ചു ഞാൻ

കൺതിരിക്കാതെ നോക്കി

നിന്നതകലെയുള്ളൊരുത്തനെ,

നിൻ കണ്ണുകളെന്നെ കാണില്ലെങ്കിലും

സുര്യനെ പ്രണയിച്ച സൂര്യകാന്തി

നിൻ മനസിനെ മോഹിച്ച

പ്രണയിനി ഞാൻ…………………… !

എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടുന്നു ………..

മകനെ, നീയെനിക്ക് മാപ്പ് തരിക

നിനക്ക് ദാഹിച്ചപ്പോൾ പുഴയെ

ദിശ മാറ്റി നിന്റെ തൊണ്ട നനയ്ക്കാത്തതിൽ

നീയെന്നോട് പൊറുക്കുക,

കാൽമുട്ടിനടിയിൽ നിന്റെ

ജീവന്റെ ശ്വാസം തടഞ്ഞപ്പോൾ

കൊടുങ്കാറ്റായി വരാത്തതിൽ

മകനെ, പൊറുതി നൽക നീ,

നിറം നോക്കി മനുഷ്യനെ വിധിക്കുന്ന

അന്ധന് നിന്നെ വധിക്കാൻ വിട്ടു കൊടുത്തതിൽ

എന്റെ നിറം നിനക്ക് ഞാൻ നൽകി

ഓർത്തില്ല, എന്നെ മറന്നവർ

നിന്നെ വെറുതെ വിടില്ലെന്ന്……..

തിരിച്ചറിവ്

ആദ്യ കാഴ്ചയിലെനിക്കു നീ തച്ചനായിരുന്നു  പിന്നെയും കണ്ടു

കടൽക്കരയിൽ  മീൻ പിടിക്കുന്നു വഞ്ചിയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു        മുടന്തന്റെ കാൽ സുഖമാക്കിയെന്നറിഞ്ഞു     വൈദ്യനെന്നോർത്തു ഞാൻ 

സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പാഠം പഠിപ്പിച്ചതിനാലാകാം അധ്യപാകനുമായി 

അവസാനം എനിക്കു വേണ്ടി മരിച്ചെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ടു കള്ളൻമാർക്കിടയിൽ പരിഹാസ്യനായപ്പോൾ  മനമെന്തിനോ  വേണ്ടി    പിടച്ചു . നിന്റെ       

 ചുവന്ന രക്തം ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊലിച്ചിറങ്ങുന്നതു കണ്ടു ഞാൻ 

തിരിച്ചറിഞ്ഞു നിനക്കെന്നോട് പ്രണയമാണെന്ന്……….

നസ്രായന്റെ വിധി

നിയമവും ക്ഷമയും യുദ്ധത്തി

ലെന്നറിഞ്ഞൊന്നെത്തി നോക്കി ഞാൻ

സംഗതി സത്യം നസ്രായനെ  വിധിക്കുന്നു

കണ്ണടച്ചു വിധിക്കുന്ന നിയമദേവതയും ത്രാസുമായ് ഹാജരുണ്ട്. 

“കോടതിക്കാവശ്യം തെളിവുകളാണ് ”

ഉണ്ട്, അവൻ,  ഇവൻ മറ്റവനെല്ലാവരും

കണ്ടതാണ്……….

കള്ളമോ സത്യമോ ആർക്കറിയാം ?

സാക്ഷികളും നിരന്നു

നീതിമാന്റെ രക്തത്തെ വിധിക്കാനാവാതെ

പീലാത്തോസ് കൈ കഴുകി….!

കയ്യഫാസ് കൈയ്യൊഴിഞ്ഞു ……!

എങ്കിലും നിയമം നസ്രായനെ

തൂക്കിലേറ്റി കൊല്ലാൻ വിധിച്ചു

ആരുടെ നിയമം  ?  തൂക്കിലേറുന്നവന്റെയോ  തൂക്കിലേറ്റുന്നവന്റെയോ 

അവസാനാഗ്രഹം പോലും അറിയിക്കാതെ നസ്രായൻ

നിയമത്തിനു കീഴ്‌വഴങ്ങി. 

തീർന്നില്ല, മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശിനു

ഒറ്റിയോന്റെ കൂടെ, മനം നൊന്തു

നിയമവും ആത്മഹത്യ ചെയ്തു

കള്ളസത്യം ശെരി വെച്ചതിന്റെ

വേദനയിൽ അവൻ  മരിച്ചു

മൂന്നു നാൾ കഴിഞ്ഞില്ല, സത്യവും   ക്ഷമയും നസ്രായനിലൂടെ ഉയർത്തു

നടുക്കത്തോടെ ഞാനറിയുന്നു “യുദ്ധം ” എന്റെ ഉള്ളിലും നിശബ്ദമായി മുന്നേറുന്ന യുദ്ധം. .. .. !

“ഒരു കരണത്തടിച്ചവന് മറുകരണം കാട്ടി കൊടുക്ക “ക്ഷമ ആവശ്യപ്പെട്ടു

“കുറ്റം ചെയ്തവനെ എനിക്ക് വിട്ടുതരിക ഞാൻ വിധിച്ചു കൊള്ളാം ”

നിയമവും വാദിച്ചു.

ചരിത്രം വർത്തമാനമായപ്പോൾ

തീൻ മേശയിൽ പാമ്പിനെ

വിളമ്പിയോരുടെ ദുർവിധി

യോർത്തു ഞാൻ കരഞ്ഞില്ല

അവിടെ ഇവിടെ രാജ്യത്തിന്നേതോ

കോണിൽ മരിച്ചു വീണവരെൻ

വേദനക്ക് ഹേതുവായില്ല

നല്ലിരിപ്പു പറഞ്ഞു വീട്ടിലിരുത്തി

യിട്ടും ഞാൻ ഭയന്നില്ല

വായിച്ചു പഴകിയ കോളറ ചരിതം

കോളറക്കാലം ഒരു ചരിത്രമായിരുന്നു

തൊങ്ങലുകൾകൊണ്ടലങ്കരിച്ച ചരിത്രം

കോറോണകാലം ഒരു വർത്തമാനമാണ്

വായിൽ നിന്ന് വായിലേക്ക് തുപ്പലിന്റെ

അസഹ്യതയോടെ പരന്നു

കീഴടക്കുന്ന ഭയം

“മതി ഇറങ്ങി  പോവുക ”

അതിഥിയെ ദൈവമായി കണ്ട

നാടിന്ന് ഭയക്കുന്നു

ആധിധേയരായിടാൻ

വെറുക്കുന്നു പതിതരായ്

വന്നൊരതിഥികളെ…….. !

ഹൃദയാർബുദം

മതഭ്രാന്താൽ മതയാനയാം വിഢികളെ  മർത്യനു  പാരിൽ  ജൻമമേകീയോരീശ്വരനവിടെ                       വിതുമ്പീടുന്നു വേദനയാൽ

മതയാനയായ്  ക്രുദ്ധരായ് ഭിന്നിച്ചിടുന്ന   മർത്യരെ മതമല്ല മർത്യരാണാ പരമാത്മസൃഷ്ടി.

തച്ചുടക്കേണ്ടൊരീ അർത്ഥശാസ്‌ത്രത്തെ      ആത്മഹുതിയാൽ ഞാൻ നേടില്ല ജനമേ

മനുജനായ്  ജൻമമെടുത്തോരാരുമേ             മർത്യരായ് ഭൂമിയിലില്ലയോർക്കു കിൽ    അവർ തൻ ഹൃദയാർബുദമതിനെ ശബ്ദ തരംഗത്താൽ കരിച്ചീടേണമെനിക്ക്

ജാതി മത ഭേതമന്യെയെൻ ജീവൻ കാത്തിടായ് കൊടും വേനലിലാ,      മഞ്ഞു കൂനയിലുമെനിക്കായ്        കാവൽ നിൽക്കുന്ന ജനമേ

മാപ്പു  നൽകുയീ ക്രൂരത കണ്ടു നിന്നൊരെൻ  കണ്ണുകൾക്കായ്     കേൾക്കുവാനനുവദിച്ച കാതുകൾക്കായ്…….. !